Qəzzada müvəqqəti çadırlarda yaşayan minlərlə ailə yaxınlaşan qışdan necə sağ çıxacaqlarını düşünür
Tarix: 14-11-2025 | Saat: 19:07
Bölmə:Özəl | çapa göndər
Qışın yaxınlaşması ilə Qəzza zolağında iki illik intensiv İsrail hücumları zamanı evləri dağıdılan və müvəqqəti çadırlarda yaşamağa məcbur olan minlərlə fələstinli ailəni çətin günlər gözləyir.
Çadırlardan, sığınacaqlardan və konteyner evlərindən məhrum olan bu ailələr, su çəkmək üçün nəzərdə tutulmuş parça və neylon qırıntılarından tikdikləri şeylərdə yaşamaq üçün mübarizə aparırlar.
Atəşkəs çərçivəsində Qəzzaya hər gün 600 yardım maşını girməli idi, lakin İsrailin məhdudiyyətləri səbəbindən bu rəqəm yalnız 150 ilə məhdudlaşdırılıb. Qəzzaya daxil olan çadıra bənzər sığınacaqlar demək olar ki, yoxdur.
"Müharibə əslində bitməyib, biz xalqın köməyini gözləyirik."
Qəzza zolağının mərkəzindəki Deyr əl-Bəlah şəhərində sığınacaq axtaran minlərlə məcburi köçkün fələstinli ailə yaxınlaşan qışdan necə sağ çıxacaqlarından narahatdır və təcili olaraq çadırlar üçün müraciət edirlər.
Evi söküldükdən sonra Qəzza zolağının şimalındakı Beyt Lahiyadan Deyr əl-Bəlah şəhərinə köçən Əmin Əbdülkərim Şaban Kazair dörd uşağı, həyat yoldaşı, özü və 75 yaşlı atası ilə birlikdə xarabalığa çevrilmiş müvəqqəti çadırda yaşayır.
Dərzi olduğunu, lakin peşəsi ilə məşğul ola və ailəsini dolandıra bilmədiyini izah edən Kazair dedi: "Müharibə əslində bitməyib. Xalqın köməyini gözləyirik. Hamı vədlər verir və biz ümidlə gözləyirik. İnşallah, haradansa bir çadır gələcək. Parça və neylondan hazırlanmış bir çadırımız var. Hətta üzərinə bir şeh də düşür və biz islanırıq. Təsəvvür edin ki, qış gələndə nə olacaq."
"Ya çadırda ilişib qalmısınız, ya da çöldəsiniz."
10 nəfərlik ailəsi ilə birlikdə xarabalığa çevrilmiş bir çadırda yaşayan Ataf Qabban üzləşdikləri çətinlikləri belə təsvir etdi:
"Ya çadırda, ya da çöldə qalırsınız. Bütün gecə üstümüzə su yağır, çarpayılarım islanır. Uşaqların üzərində yata bilməsi üçün günəşin çarpayıları qurutmasını gözləyirəm. İki çarpayım və iki yorğandan başqa heç nəyim yoxdur. İstilik üçün bir-birimizə sıxışırıq.
Şeh düşəndə belə bu vəziyyətdə qalsaq, qışda nə edəcəyik? Qış gələndə bu çadırda qala bilmərik; bu uzun sürməyəcək. 10 nəfərimiz harada yaşayacağıq? Hara gedəcəyik?"
Qabban atəşkəsdən bəri həyatlarında heç bir şeyin dəyişmədiyini bildirərək dedi: "Hətta şorba mətbəxləri də dəyişməyib. Uşaqların ehtiyacları ödənilmir. Onlara daim düyü verilir. Bu uşaqlar pomidor, xiyar və qazanda bişirilən yeməklər istəyirlər. Onlar müxtəliflik istəyirlər. Uşaqlarım gəzirlər, amma sümükləri zəif olduğu üçün yıxılırlar."
"Biz çadır istəyirik, bizi sığınacaq edəcək bir şey istəyirik."
Tel əl-Zatardan Deyr əl-Bəlah şəhərinə köçən Hişam Zəki Əli Veşah dedi: "Biz burada çadırlarda, daha doğrusu, çadıra bənzər bir şeydə yaşayırıq. İki çarpayıya güclə yerləşə bilir. Və cırıq-cırıqdır və üzərinə plastik təbəqələr qoyuruq, amma heç bir faydası yoxdur. Qışda nə edəcəyimizi bilmirik."
Uşaqlarından birinin qidalanma çatışmazlığından əziyyət çəkdiyini, altı aylıq olduğunu və cəmi 4,5 kiloqram ağırlığında olduğunu deyən Veşah, uşaqlarının sığınacağını, yeməyini və geyimini təmin edə bilmədiyi üçün ata kimi hiss etdiyi çarəsizliyi belə təsvir etdi:
"Dözdüyümüz çətinliklər bir az da olsa azalmayıb. Biz böyümüş kişilərik, amma uşaqlarımız üçün yemək və ya paltar ala bilmirik. Biz belə yaşayırıqmı? Çadırlarımız cırılıb, qış gəlir və nə edəcəyimizi bilmirik. Biz çadır istəyirik, bizi sığınacaq edəcək bir şey istəyirik, yemək və uşaq bezi istəyirik. Ləyaqətlə yaşamaq istəyirik. Bizimkini yaşamaq adlandırmaq olmaz."
aia.az
Tərcümə şöbəsi
Məlumatlanmaq üçün Facebook səhifəmizi
Digər xəbərlər
Tarix: 14-11-2025 | Saat: 19:07
Bölmə:Özəl | çapa göndər
Qışın yaxınlaşması ilə Qəzza zolağında iki illik intensiv İsrail hücumları zamanı evləri dağıdılan və müvəqqəti çadırlarda yaşamağa məcbur olan minlərlə fələstinli ailəni çətin günlər gözləyir.
Çadırlardan, sığınacaqlardan və konteyner evlərindən məhrum olan bu ailələr, su çəkmək üçün nəzərdə tutulmuş parça və neylon qırıntılarından tikdikləri şeylərdə yaşamaq üçün mübarizə aparırlar.
Atəşkəs çərçivəsində Qəzzaya hər gün 600 yardım maşını girməli idi, lakin İsrailin məhdudiyyətləri səbəbindən bu rəqəm yalnız 150 ilə məhdudlaşdırılıb. Qəzzaya daxil olan çadıra bənzər sığınacaqlar demək olar ki, yoxdur.
"Müharibə əslində bitməyib, biz xalqın köməyini gözləyirik."
Qəzza zolağının mərkəzindəki Deyr əl-Bəlah şəhərində sığınacaq axtaran minlərlə məcburi köçkün fələstinli ailə yaxınlaşan qışdan necə sağ çıxacaqlarından narahatdır və təcili olaraq çadırlar üçün müraciət edirlər.
Evi söküldükdən sonra Qəzza zolağının şimalındakı Beyt Lahiyadan Deyr əl-Bəlah şəhərinə köçən Əmin Əbdülkərim Şaban Kazair dörd uşağı, həyat yoldaşı, özü və 75 yaşlı atası ilə birlikdə xarabalığa çevrilmiş müvəqqəti çadırda yaşayır.
Dərzi olduğunu, lakin peşəsi ilə məşğul ola və ailəsini dolandıra bilmədiyini izah edən Kazair dedi: "Müharibə əslində bitməyib. Xalqın köməyini gözləyirik. Hamı vədlər verir və biz ümidlə gözləyirik. İnşallah, haradansa bir çadır gələcək. Parça və neylondan hazırlanmış bir çadırımız var. Hətta üzərinə bir şeh də düşür və biz islanırıq. Təsəvvür edin ki, qış gələndə nə olacaq."
"Ya çadırda ilişib qalmısınız, ya da çöldəsiniz."
10 nəfərlik ailəsi ilə birlikdə xarabalığa çevrilmiş bir çadırda yaşayan Ataf Qabban üzləşdikləri çətinlikləri belə təsvir etdi:
"Ya çadırda, ya da çöldə qalırsınız. Bütün gecə üstümüzə su yağır, çarpayılarım islanır. Uşaqların üzərində yata bilməsi üçün günəşin çarpayıları qurutmasını gözləyirəm. İki çarpayım və iki yorğandan başqa heç nəyim yoxdur. İstilik üçün bir-birimizə sıxışırıq.
Şeh düşəndə belə bu vəziyyətdə qalsaq, qışda nə edəcəyik? Qış gələndə bu çadırda qala bilmərik; bu uzun sürməyəcək. 10 nəfərimiz harada yaşayacağıq? Hara gedəcəyik?"
Qabban atəşkəsdən bəri həyatlarında heç bir şeyin dəyişmədiyini bildirərək dedi: "Hətta şorba mətbəxləri də dəyişməyib. Uşaqların ehtiyacları ödənilmir. Onlara daim düyü verilir. Bu uşaqlar pomidor, xiyar və qazanda bişirilən yeməklər istəyirlər. Onlar müxtəliflik istəyirlər. Uşaqlarım gəzirlər, amma sümükləri zəif olduğu üçün yıxılırlar."
"Biz çadır istəyirik, bizi sığınacaq edəcək bir şey istəyirik."
Tel əl-Zatardan Deyr əl-Bəlah şəhərinə köçən Hişam Zəki Əli Veşah dedi: "Biz burada çadırlarda, daha doğrusu, çadıra bənzər bir şeydə yaşayırıq. İki çarpayıya güclə yerləşə bilir. Və cırıq-cırıqdır və üzərinə plastik təbəqələr qoyuruq, amma heç bir faydası yoxdur. Qışda nə edəcəyimizi bilmirik."
Uşaqlarından birinin qidalanma çatışmazlığından əziyyət çəkdiyini, altı aylıq olduğunu və cəmi 4,5 kiloqram ağırlığında olduğunu deyən Veşah, uşaqlarının sığınacağını, yeməyini və geyimini təmin edə bilmədiyi üçün ata kimi hiss etdiyi çarəsizliyi belə təsvir etdi:
"Dözdüyümüz çətinliklər bir az da olsa azalmayıb. Biz böyümüş kişilərik, amma uşaqlarımız üçün yemək və ya paltar ala bilmirik. Biz belə yaşayırıqmı? Çadırlarımız cırılıb, qış gəlir və nə edəcəyimizi bilmirik. Biz çadır istəyirik, bizi sığınacaq edəcək bir şey istəyirik, yemək və uşaq bezi istəyirik. Ləyaqətlə yaşamaq istəyirik. Bizimkini yaşamaq adlandırmaq olmaz."
aia.az
Tərcümə şöbəsi
Məlumatlanmaq üçün Facebook səhifəmizi
Xəbəri paylaş
Digər xəbərlər
