Dövlətçiliyə sədaqət və xalqa xidmətin Adil Əliyev nümunəsi
Bu gün, 12:41. Yazar: Semsi
Hər insanın həyatında elə yollar var ki, onları xəritədə göstərmək mümkün deyil. O yollar kənd küçələrindən, uşaqlıq xatirələrindən, gənclik arzularından, bəzən də ağır məsuliyyətlərin içindən keçir. İllər ötür, ünvanlar dəyişir, vəzifələr dəyişir, amma insanın içində doğulduğu torpağın izi qalır. Adil Əliyevin ömür yoluna baxanda belə bir mənzərə görünür: uzaq bir kənddən başlayan yol paytaxtın böyük həyatına qədər uzanıb.
1969-cu il sentyabrın 25-i. Şərurun Maxta kəndində bir oğlan dünyaya gəlir. O vaxt heç kim bilmirdi ki, bu uşaq illər sonra hərbi geyimdə xidmət edəcək, polis zabiti olacaq, idmanın inkişafına töhfə verəcək, elmi işlə məşğul olacaq, Milli Məclisin tribunasında çıxış edəcək və nəhayət, Bakının böyük rayonlarından birinə rəhbərlik edəcək. Həyatın ən maraqlı tərəfi də elə budur: insan sabah harada olacağını bilmir, amma yolun ilk addımları həmişə haradasa – doğulduğu yerdə atılır.
Maxta kəndinin sakitliyi ilə Bakının gurultusu arasında böyük məsafə var. Amma insanın taleyində məsafələr bəzən o qədər də böyük görünmür. Uşaqlıqda görülən ilk yollar, eşidilən ilk səslər, ailədən öyrənilən ilk dəyərlər sonrakı həyatın görünməz kompasına çevrilir. Adil Əliyevin həyatında da kənddən başlayan bu yolun müxtəlif dayanacaqları olub.
Gənclik illəri hərbi xidmətlə bağlıdır. Ali Hərbi Dənizçilik Akademiyasında təhsil alması və zabit kimi xidmət etməsi onun həyatının məsuliyyət tələb edən ilk böyük səhifələrindən birini açdı. Sonra polis xidməti gəldi. Forma dəyişə bilərdi, xidmət yeri dəyişə bilərdi, amma dövlətə xidmət anlayışı həyatının müxtəlif mərhələlərində davam edən xəttə çevrildi.
Adil Əliyevlə ilk tanışlığım Bakı Dövlət Universitetinin Hüquq fakültəsində magistratura pilləsinə – Cinayət hüququ, kriminalogiya, cəza-icra hüququ və cinayət prosesi ixtisası üzrə qəbul imtahanları zamanı olub. Həmin vaxt imtahan komissiyasının sədri və üzvlərindən biri kimi onun yüksək bilik və hazırlığının şahidi oldum. O zaman Polis Akademiyasını bitirmiş və nazirlik sistemində çalışan Adil Əliyev praktiki təcrübəsi ilə yanaşı, dərin nəzəri bilikləri ilə də fərqlənirdi. Yüksək bal toplayaraq magistratura pilləsinə qəbul olundu və mən onun elmi rəhbəri oldum.
Elmi rəhbərlik dövründə onun elmə olan böyük marağını, nəzəriyyə ilə praktikanı məharətlə birləşdirmək bacarığını yaxından müşahidə etdim. Adil Əliyev magistr təhsili dövründə 10-dan çox elmi məqalənin, o cümlədən beynəlxalq indeksli xarici jurnallarda dərc olunan məqalələrin müəllifi oldu. İki monoqrafiyası nəşr olundu. O, kütləvi iğtişaşlarla bağlı dissertasiya mövzusu üzərində ardıcıl və məhsuldar tədqiqatlar apararaq doktoranturaya yüksək səviyyədə qəbul olundu.
Sonra həyatın başqa bir tərəfi – idman. Kikboksinq onun bioqrafiyasında sadəcə bir federasiya rəhbərliyi deyil, həm də uzun illər davam edən bir bağlılıqdır. İdmanda insanın xarakteri daha aydın görünür: qələbənin sevinci də var, məğlubiyyətin səssizliyi də. Ring insana bir şeyi tez öyrədir – ayaqda qalmaq üçün əvvəlcə yıxılmağın nə olduğunu bilməlisən. Adil Əliyevin idman fəaliyyətində də bu mübarizə ruhunun xüsusi yeri var.
Amma həyat yalnız fiziki mübarizədən ibarət deyil. Bir müddət sonra onun qarşısında başqa bir meydan açıldı – elm və hüquq. Təhsilini davam etdirdi, hüquq sahəsində elmi fəaliyyət göstərdi, fəlsəfə doktoru elmi dərəcəsi aldı. Beləcə, bir insanın həyatında hərbi xidmət, polis işi, idman və elm kimi ilk baxışda bir-birindən uzaq görünən istiqamətlər bir bioqrafiyanın müxtəlif səhifələrinə çevrildi.
Adil Əliyevin şəxsiyyətini xarakterizə edən ən mühüm keyfiyyətlərdən biri onun mənəvi dəyərlərə, ağsaqqallara və müəllimə olan dərin hörmətidir. O, böyük qardaşı, polis sistemində böyük nüfuza malik olan general Məhərrəm Əliyevdən aldığı ailə tərbiyəsini, dövlətçilik prinsiplərini hər zaman uca tutmuşdur. Onların ailəsi bütün dövrlərdə Ulu Öndər Heydər Əliyevin və Cənab Prezident İlham Əliyevin siyasi kursuna, dövlətçiliyimizə səmimi sevgisi və sədaqəti ilə fərqlənmişdir.
2005-ci il isə başqa bir qapı açdı. Adil Əliyev Milli Məclisə deputat seçildi. Parlament illəri insanı yalnız danışmağa deyil, dinləməyə də öyrədir. Çünki deputatın arxasında təkcə seçki məntəqəsinin rəqəmləri deyil, minlərlə insanın gündəlik qayğıları, gözləntiləri və müraciətləri dayanır. O, uzun illər parlamentdə çalışdı və 2020-ci ildə Milli Məclis sədrinin müavini seçildi.
Adil Əliyev həm də həqiqi xalq adamıdır. Xüsusilə Vətən müharibəsi dövründə və sonrakı illərdə yüzlərlə, minlərlə şəhid ailəsinə, qazilərimizə və hərbçilərimizə göstərdiyi diqqət və qayğı bunun bariz nümunəsidir.
İllər keçir. İnsan bəzən bir yerdə uzun müddət qalanda elə bilir ki, həyatının ünvanı artıq müəyyənləşib. Amma həyatın öz planı var. 2024-cü ilin iyulunda Adil Əliyevin yoluna daha bir yeni ünvan əlavə olundu – Suraxanı.
Suraxanı sadəcə inzibati ərazi deyil. Burada böyük şəhərin ritmi ilə yaşayan insanlar, köhnə məhəllələr, yeni yaşayış massivləri, müxtəlif talelər və hər gün həllini gözləyən saysız-hesabsız məsələlər var. Parlament tribunasında səslənən problem ilə rayon küçəsində qarşıya çıxan problem arasında fərq böyükdür. Birində söz önə çıxırsa, digərində nəticə gözlənilir.
Suraxanı rayonunda fəaliyyəti dövründə o, sakinlərin hər bir qayğısına həssaslıqla yanaşmış, rayonun abadlaşdırılması və sosial problemlərin həlli istiqamətində yorulmaz əmək sərf etmişdir. Onun üçün qəbul günü yoxdur – o, hər gün vətəndaşların xidmətindədir.
Bəlkə də buna görə rayon rəhbərinin vəzifəsi insanı başqa cür dəyişir. Burada vətəndaşın qapısını döyən məsələ bəzən çox sadə görünür: yol, su, işıq, həyət, məktəb, ağac, küçə... Amma həmin “sadə” məsələlərin arxasında bir ailənin gündəlik həyatı dayanır. İdarəçinin işi də məhz həmin gündəlik həyatın içində özünü göstərir.
İndi Adil Əliyevin ömründə daha bir sentyabr gəlir. 25 sentyabr onun üçün təqvimdə adi bir tarix deyil. 57 il əvvəl Maxtada başlayan bir ömrün növbəti dayanacağıdır. Arxada hərbi məktəb illəri, zabit həyatı, polis xidməti, idman, elm, parlament fəaliyyəti var. Qarşıda isə başqa məsuliyyətlər, başqa insanlar, başqa yollar dayanır.
İnsan yaş aldıqca geriyə daha çox baxır. Keçdiyi yolların uzunluğunu, qarşılaşdığı insanları, verdiyi qərarları xatırlayır. Bəzən uşaqlığın bir küçəsi, kəndin bir ağacı, illər əvvəl eşidilmiş bir səs bütün böyük şəhərlərdən daha yaxın olur. Çünki insan haralara getsə də, bir yerdə onun başlanğıcı yaşayır.
Adil Əliyevin həyat yolunun maraqlı tərəfi də budur: Maxtada başlayan yol hələ bitməyib. Sadəcə ünvanlar dəyişib. Kənddən şəhərə, hərbi xidmətdən polisə, idmandan elmə, parlamentdən rayon idarəçiliyinə qədər uzanan bu yolun hər mərhələsi onun ömrünün ayrı bir rəngidir.
57 yaş bəlkə də insan həyatında qəribə bir yaşdır. Gəncliyin tələsikliyi artıq geridə qalır, amma yolun qarşısında hələ kifayət qədər üfüq görünür. Keçmiş artıq xatirəyə, bu gün məsuliyyətə, sabah isə yeni bir səhifəyə çevrilir.
Və bəlkə də insanın ən böyük sərvəti tutduğu vəzifə deyil, geridə qoyduğu izdir. Vəzifələr dəyişir, kabinetlər dəyişir, illər keçir. Amma insanın keçdiyi yollarda toxunduğu həyatların yaddaşında qalanlar daha uzun yaşayır.
Kiçik və ya böyük vəzifəsindən asılı olmayaraq, müəllimə hörmət, xalqa xidmət və dövlətçiliyə sədaqət nümayiş etdirən Adil Əliyevin həyatı və fəaliyyəti gənclər üçün əsl nümunədir.
Hörmətli Adil Əliyevi 57 yaşı münasibətilə səmimi-qəlbdən təbrik edir, ona möhkəm cansağlığı, ailə səadəti, uzun ömür və bundan sonrakı fəaliyyətində uğurlar arzulayıram. Arzu edirəm ki, qarşıdakı illər onun üçün yeni uğurlar, xoş xəbərlər və doğma Maxtadan başlayan ömür yolunun daha gözəl səhifələri ilə yadda qalsın.
Ad gününüz mübarək, Adil müəllim!
Məhəmməd İmanlı
Hüquq elmləri doktoru,
professor
Geri dön