Ağbaba dağlarından Bakının işıqlarına: bir ömrün yurd yaddaşı
Bu gün, 10:38. Yazar: Semsi
Ağbaba mahalı... Bu adın özündə qəribə bir doğmalıq, uzaqlardan gələn saz səsi, dağ başında dolaşan duman, səhərin ilk işığında gümüş kimi parlayan bulaqlar var. Uca dağlar, geniş yaylaqlar, soyuq və dupduru çeşmələr, daş divarlı evlər, həyətlərdən yüksələn ocaq tüstüsü bu torpağın yaddaşında bir-birinə qarışıb. Ağbaba yalnız yaşayış məkanı deyil, burada doğulanların ömrünə hopan böyük bir yurd xatirəsidir.
Belə ömürlərdən biri də Bəylər Əli oğlu Qurbanovun həyat yoludur. Onun ömrünü yalnız işlədiyi müəssisələr, tutduğu vəzifələr və aldığı təltiflərlə ölçmək mümkün deyil. Bu həyatın içində bir insanın taleyi ilə yanaşı, bütöv bir elin ağrısı, yurd həsrəti, zəhmətlə qurulan yeni həyat və insanlara faydalı olmaq məsuliyyəti də var.
Bəylər Qurbanov 1958-ci il mayın 15-də Qərbi Azərbaycanın Amasiya rayonunun Ağbaba mahalına daxil olan Güllücə kəndində dünyaya göz açıb. Güllücə onun üçün sadəcə doğum yeri deyil, uşaqlığının, ailəsinin, məktəb illərinin və Ağbaba torpağı ilə ilk bağlarının ünvanıdır. İnsan böyüdükcə dünyası genişlənir, amma uşaqlıqda tanıdığı kəndin yolları, evləri, dağları və bulaqları yaddaşında öz yerini həmişə qoruyur.
1965-ci ildə ilk təhsil addımlarını doğma kəndində atan Bəylər Qurbanov 1970-ci ildən təhsilini qonşu Güllübulaq kənd orta məktəbində davam etdirib və 1975-ci ildə həmin məktəbi əla qiymətlərlə başa vurub. Kənd məktəbi onun həyatında yalnız təhsil aldığı məkan deyil, gələcək yolunun istiqamətini müəyyənləşdirən mühüm mərhələ olub. Müəllimlik peşəsinə marağı da həmin illərdə formalaşıb.
1978-ci ildə Bakıya gələn Bəylər Qurbanov Mirzə Fətəli Axundov adına Rus Dili və Ədəbiyyatı İnstitutunda ali təhsil almağa başlayıb və 1983-cü ildə təhsilini uğurla başa vurub. Paytaxt mühiti onun dünyagörüşünü genişləndirsə də, doğma kəndlə bağlılığı dəyişməyib. Ali məktəbi bitirdikdən sonra Bakıda qalmaq əvəzinə Güllücə kəndinə qayıdaraq pedaqoji fəaliyyətə başlayıb. Bir vaxtlar şagird kimi oturduğu məktəbdə bu dəfə müəllim kimi sinif qarşısına keçib.
Lakin 1988-ci ilin dekabrında Qərbi Azərbaycanda yaşayan soydaşlarımızın dədə-baba torpaqlarından didərgin salınması onun həyatında ağır dönüş yaradıb. Güllücə arxada qalıb. İnsan üçün doğulduğu torpağı tərk etmək yalnız bir ünvandan başqa ünvana köçmək deyil. Bu, uşaqlıq xatirələrini, ata-baba ocağını, tanış küçələri, məktəbi, qonşuları və illərlə formalaşmış həyat mühitini geridə qoymaqdır. İnsan gedir, amma yurd yaddaşda qalır.
Bəylər müəllim ailəsi ilə birlikdə əvvəlcə Gürcüstana, qısa müddət sonra isə Bakıya köçərək burada məskunlaşıb. Qarşıda yeni şəhər, yeni iş və yenidən qurulmalı həyat vardı. O, bu ağır dəyişikliklərə baxmayaraq əmək fəaliyyətini davam etdirdi və həyatının mühüm mərhələsini rabitə sahəsi ilə bağladı.
"Aztelekom" İstehsalat Birliyində sıravi əməliyyatçı kimi fəaliyyətə başlayan Bəylər Qurbanov sonralar mühasibatlıq sahəsində çalışaraq baş kassir vəzifəsinə qədər yüksəlib. Bu illər ərzində onun işində dəqiqlik, məsuliyyət və etimad əsas xüsusiyyətlər kimi önə çıxıb.
O, yalnız işləməklə kifayətlənməyib, özünü inkişaf etdirməyə də davam edib. İşləyə-işləyə Bakı Dövlət Universitetinin Hüquq fakültəsində ikinci ali təhsil alıb və 1998-ci ildə hüquqşünas ixtisasını müvəffəqiyyətlə başa vurub. Müəllimlikdən gələn insan duyumu ilə hüquq təhsilinin verdiyi düşüncə tərzi sonrakı ictimai fəaliyyətində onun üçün mühüm üstünlük yaradıb.
Bəylər Qurbanovun həyatında ictimai fəaliyyət də geniş yer tutur. 1993-cü ildə Yeni Azərbaycan Partiyasının sıralarına qoşulub, YAP Yasamal rayon təşkilatında fəal ictimai fəaliyyət göstərib. 1995-ci ildə "Aztelekom" İB-də YAP ərazi təşkilatının yaradılmasında iştirak edib və 2015-ci ilə qədər həmin təşkilata rəhbərlik edib. Müxtəlif illərdə YAP qurultaylarının nümayəndəsi, Yasamal rayon Siyasi Şurasının üzvü olub.
Onun fəaliyyətinin uzun və mühüm mərhələlərindən biri həmkarlar ittifaqı işi ilə bağlıdır. 1996–1999-cu illərdə Birləşmiş Həmkarlar İttifaqında sədr müavini kimi çalışıb. 1999-cu il oktyabrın 14-dən 2022-ci il yanvarın 30-dək, 23 il ərzində "Aztelekom" İstehsalat Birliyinin Birləşmiş Həmkarlar Komitəsinin sədri vəzifəsini daşıyıb.
Bu illər ərzində onun fəaliyyətinin mərkəzində insanlar dayanıb. İşçilərin sosial hüquqlarının qorunması, əmək şəraitinin yaxşılaşdırılması, maddi və mənəvi problemlərinin həllinə kömək göstərilməsi həmkarlar ittifaqı fəaliyyətinin əsas istiqamətlərindən olub. Azərbaycan Həmkarlar İttifaqları Konfederasiyasının bir sıra qurultaylarının nümayəndəsi olan Bəylər Qurbanov müxtəlif illərdə AHİK İcraiyyə Komitəsinin üzvü seçilib, sosial və hüquqi məsələlərlə bağlı təkliflərlə çıxış edib.
Uzun illər rabitə sahəsində göstərdiyi xidmətlərə görə 2008-ci ildə "Rabitə Ustası" fəxri adına layiq görülüb. Azərbaycan Həmkarlar İttifaqları Konfederasiyasının yubiley medalları və müxtəlif fəxri fərmanlarla təltif olunub. 2013-cü ildə Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyevin sərəncamı ilə "Tərəqqi" medalı ilə təltif edilib. Bu təltiflər onun uzunmüddətli əmək və ictimai fəaliyyətinə verilən rəsmi qiymətin ifadəsidir.
Bəylər müəllimin ömrünün başqa bir işıqlı səhifəsi ailəsi və övladlarıdır. Qızı Bakı Medical Plazada oftalmoloq-cərrah kimi fəaliyyət göstərir. Oğlu isə ABŞ-ın Los-Anceles şəhərində turizm sahəsində rəhbər vəzifədə çalışır və altı dil bilir. Övladlarının öz peşə yollarını seçməsi onun illər boyu verdiyi tərbiyənin və əməyin davamı kimi görünür.
2022-ci il yanvarın 30-da Bəylər Qurbanov uzun əmək fəaliyyətindən sonra təqaüdə çıxıb. Lakin əmək kitabçasında son sətrin yazılması insanın həyat yolunun başa çatması demək deyil. İllərin təcrübəsi, tanıdığı insanlar, gördüyü hadisələr və yaddaşında topladığı xatirələr insanla birlikdə yaşayır.
Bu gün Bəylər Qurbanovun ömrünə nəzər salanda Güllücə ilə Bakı arasında uzanan uzun və mənalı bir həyat yolu görünür. Bir tərəfdə Ağbabanın dağları, kənd məktəbi, uşaqlıq və doğma ocaq, digər tərəfdə paytaxtın böyük həyatı, uzun əmək illəri, ictimai fəaliyyət, hüquq təhsili, həmkarlar ittifaqı işi və ailə dayanır. Bu yolu birləşdirən əsas xətt isə zəhmətə sədaqət, insanlara xidmət və doğma yurda bağlılıqdır.
İllər keçir, şəhərlər dəyişir, yolların görünüşü dəyişir. Amma uşaqlıq yaddaşının yolları dəyişmir. Güllücə Bəylər müəllimin yaddaşında necə qalıbsa, elə də yaşayır. Bəlkə bir gün yenidən həmin torpağın yollarından keçmək, uşaqlıqda tanıdığı dağlara baxmaq, bulaq başında dayanmaq mümkün olacaq. Çünki yurd sevgisi məsafə tanımır.
Ağbaba insanının taleyində qəribə bir xüsusiyyət var: yurd uzaqda qalsa da, yurd sevgisi uzaqlaşmır. Dağlar göz önündə olmasa da, yaddaşda ucalır. Bulaqların səsi eşidilməsə də, insanın içində axır. Doğma kəndin yolları ayaq altında olmasa da, xatirələrin içindən keçir.
Bəylər Qurbanovun ömür yolu da bir insanın şəxsi taleyinin necə bütöv bir elin yaddaşına çevrilə bildiyini göstərir. Güllücədə başlayan, Bakıda davam edən bu həyat müəllimlikdən rabitə sahəsinə, hüquq təhsilindən ictimai fəaliyyətə, həmkarlar ittifaqı xidmətindən ailə ocağına qədər müxtəlif mərhələlərdən keçib. Amma bütün bu yolların üstündə bir ad həmişə dayanıb: Ağbaba.
Güllücə onun ömrünün başlanğıcıdır. Ağbaba isə həmin ömrün yaddaşıdır.
Bəzi insanlar yaşadıqları illərlə, bəziləri gördükləri işlərlə, bəziləri isə toxunduqları insanların həyatında qoyduqları izlə xatırlanırlar. Bəylər Qurbanovun ömrü də zəhmətlə qazanılan hörmətdən, insanlara xidmətlə möhkəmlənən etimaddan və uzaqda qalsa da ürəkdə qorunan yurd sevgisindən danışır.
Ağbaba işığında keçən bu ömür yolunun ən böyük yaddaşı isə Güllücədir – bir kənd adı, bir uşaqlıq dünyası, bir ocaq və heç vaxt unudulmayan doğma yurd.
Şəmsi Qoca
Geri dön