Şəmkirdə sözün günəşi yenidən doğdu, poeziyanın işığında bir məktəb, bir xalq, bir millətin yaddaşı dilə gəldi
Bu gün, 09:41. Yazar: azer
Şəmkir şəhər Kimya-Biologiya Təmayüllü Liseyində Xalq şairi Səməd Vurğunun 120 illiyinə həsr olunmuş möhtəşəm söz və mənəviyyat bayramından təəssüratlar
Bəzən tarix yalnız kitabların səhifələrində yaşamır. Bəzən tarix bir məktəbin salonunda, bir şagirdin dilində səslənən misrada, bir müəllimin qürur dolu baxışlarında, bir ziyalının söylədiyi hikmətli fikirlərdə yenidən doğulur. Şəmkir şəhər Kimya-Biologiya Təmayüllü Liseydə Azərbaycan poeziyasının günəşi, Xalq şairi Səməd Vurğunun anadan olmasının 120 illiyinə həsr olunan möhtəşəm tədbir məhz belə bir mənəvi hadisəyə çevrildi. Deyim ki, bu, sadəcə yubiley mərasimi deyildi. Bu, sözün bayramı, milli ruhun təntənəsi, Azərbaycanın böyük şairinə xalq məhəbbətinin ifadəsi idi. Tədbirin ilk anlarından hiss olunurdu ki, burada hər şey ürəklə hazırlanıb. Dövlət Himninin səsləndirilməsi, Vətən uğrunda canlarını fəda etmiş qəhrəman şəhidlərimizin əziz xatirəsinin ehtiramla yad olunması tədbirə xüsusi bir müqəddəslik bəxş edirdi. Çünki Səməd Vurğun poeziyası da məhz Vətən sevgisindən, xalq məhəbbətindən və milli ruhdan doğmuşdu. Həmin gün liseyin divarları arasında yalnız bir şair xatırlanmırdı. Burada Azərbaycan danışırdı. Burada milli yaddaş danışırdı. Burada əsrlərdən gələn sözün qüdrəti danışırdı.
Bir məktəbin yaratdığı mənəvi möcüzə
Belə tədbirlər öz-özünə yaranmır. Onların arxasında böyük zəhmət, yüksək təşkilatçılıq bacarığı və milli-mənəvi dəyərlərə sonsuz sevgi dayanır. Şəmkir şəhər Kimya-Biologiya Təmayüllü Liseyinin direktoru Səməndər Həsənovun rəhbərliyi altında hazırlanan bu yubiley tədbiri bir daha göstərdi ki, məktəb yalnız təhsil ocağı deyil, həm də milli ruhun, mənəviyyatın və vətənpərvərliyin formalaşdığı müqəddəs məkandır. Səməndər müəllimin rəhbərliyi ilə lisey kollektivi təkcə bir yubiley tədbiri təşkil etməmişdi. Onlar Səməd Vurğun irsini yeni nəslə sevdirən, onu gənclərin qəlbinə köçürən böyük bir mənəviyyat dərsi keçmişdilər. Müəllimlərin hər addımında məsuliyyət, hər təqdimatında peşəkarlıq, hər hazırlığında isə Vətən sevgisi hiss olunurdu. Tədbir boyu görünürdü ki, burada çalışan pedaqoqlar şagirdlərə yalnız bilik yox, həm də milli kimlik, mənəvi dəyərlər və Azərbaycan sevgisi aşılayırlar.
Səməd Vurğun Azərbaycanın poetik pasportudur
Səməd Vurğun Azərbaycan ədəbiyyatında sadəcə böyük şair deyil. O, bütöv bir məktəbdir. O, milli düşüncə hadisəsidir. O, xalqın ruhunu sözə çevirən sənətkardır. Onun "Azərbaycan" şeirində xalqımızın taleyi, "Vaqif"ində dövlətçilik düşüncəsi, "Ananın öyüdü"ndə ana müqəddəsliyi, bütün yaradıcılığında isə Azərbaycan yaşayır. Bu gün müstəqil Azərbaycan dövlətinin ideoloji əsaslarından biri olan azərbaycançılıq məfkurəsinin bədii ifadəsini Vurğun yaradıcılığında aydın görmək mümkündür. O, öz əsərlərində xalqın keçmişinə ehtiramı, gələcəyinə inamı, milli birliyi və Vətən sevgisini böyük dəyərlərə malik tərənnüm etmişdir. Məhz buna görə Səməd Vurğun zaman keçdikcə böyüyən sənətkarlardandır.
Ziyalıların fikirlərində yaşayan Vurğun dühası
Tədbirdə iştirak edən ziyalıların çıxışları isə yubileyə xüsusi məna qazandırdı. Şəmkir Rayon İcra Hakimiyyətinin başçısı Rəşad Tağıyev çıxışında milli-mənəvi dəyərlərin qorunmasında məktəblərin və ziyalıların rolundan danışaraq vurğuladı ki, Səməd Vurğun kimi dahilərin irsi Azərbaycan gəncliyinin milli ruhda yetişməsində mühüm əhəmiyyət daşıyır. Onun fikirlərində dövlətçiliklə mədəniyyətin vəhdəti aydın hiss olunurdu. Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, tanınmış şair Ramiz Göyüşlü Səməd Vurğunun poeziyasını xalqın mənəvi pasportu adlandıraraq qeyd etdi ki, Vurğun misraları insanı yalnız düşündürmür, həm də onu Vətənə daha sıx bağlayır. Filologiya elmləri doktoru, professor Rüstəm Kamal çıxışında böyük şairin yaradıcılığına fəlsəfi rakursdan yanaşaraq Vurğun fenomeninin Azərbaycan milli təfəkkürünün ayrılmaz hissəsi olduğunu diqqətə çatdırdı. Alimin fikirlərində Səməd Vurğunun təkcə poeziya deyil, milli mədəniyyət hadisəsi olduğu xüsusi vurğulanırdı. Azərbaycan Dövlət Aqrar Universitetinin İctimaiyyətlə Əlaqələr Şöbəsindən Qalib Rəhimli isə çıxışında qeyd etdi ki, Səməd Vurğun Azərbaycan insanının xarakterini, mənəviyyatını və vətən sevgisini misralarda əbədiləşdirən nadir sənətkarlardandır. O vurğuladı ki, Vurğun yaradıcılığı bu gün də milli özünüdərkin və mənəvi birliyin mühüm mənbələrindən biri olaraq qalır. Şair Rafayıl İncəyurd, ADA Universitetinin nümayəndəsi Yeganə Göyüşlü, Əməkdar Mədəniyyət İşçisi Məzahir Hüseynzadə, filoloq-alim Vüsal Hicran, AYB Qazax bölməsinin ədəbi məsləhətçisi şair Mustafa Rasimoğlu və digər çıxış edən qonaqlar da öz fikirlərində bir həqiqəti səsləndirirdilər: Səməd Vurğun yalnız bir dövrün deyil, bütün zamanların şairidir.
Şagirdlərin ifasında yaşayan poeziya
Tədbirin ən təsirli hissələrindən biri şagirdlərin çıxışları oldu. VIII sinif şagirdləri Aygün Qəhrəmanova və Əli Məmmədovun təqdim etdikləri "Şair, nə tez qocaldın sən" əsəri zalda kövrək duyğular yaratdı. Şeir səsləndikcə sanki zaman dayanmışdı. Böyük şairin ömür haqqında düşüncələri auditoriyada əyləşən hər kəsin qəlbindən keçirdi. Gülana Məmmədova, Amid Əliyev və Nuray Mustafayevanın təqdim etdikləri "Ananın öyüdü" kompozisiyası isə həm vətənpərvərlik hisslərini, həm də ana müqəddəsliyini bir daha yada saldı. Humay Əşrəfli və Cansu Quluyevanın ifasında səslənən "Dünya" şeiri Səməd Vurğunun bəşəri ideallarını və insanlıq arzularını tamaşaçılara çatdırdı. "Vaqif" dramından hazırlanan səhnədə Məhəmmədəli İbrahimli, Vüsal Eyniyev, Ufad Kərimov və Zəka Misirovun çıxışı isə böyük dramaturqun sənət dünyasını yenidən canlandırdı. Bu ifaların hər birində müəllim əməyinin izi, şagird istedadının gücü görünürdü. Bu çıxışların hər birində məktəbin pedaqoji kollektivinin zəhməti hiss olunurdu. Bu səhnədə təkcə istedad yox idi. Bu səhnədə vətənpərvərlik, Azərbaycan sevgisi vardı.
Sazla sözün qovuşduğu anlar
Kəlbəcər-Göyçə aşıq mühitinin tanınmış nümayəndələri Mirəli Mehdiyev və Yolçu Salmanlının çıxışları tədbirə xüsusi ruh verdi. Sazın tellərindən süzülən kövrək havalar və el hikməti ilə yoğrulmuş ifalar Vurğun poeziyasının xalq ruhu ilə necə vəhdət təşkil etdiyini bir daha göstərdi. Sanki həmin anlarda saz danışırdı. Sanki Göyçənin, Kəlbəcərin dağları danışırdı. Sanki Vurğunun misraları sazın dili ilə yenidən doğulurdu.
Bir tədbirdən daha böyük hadisə
Tədbir başa çatırdı. Amma əslində bitən yalnız proqram idi. Çünki həmin gün səslənən sözlər, oxunan şeirlər, sazın tellərindən süzülən havalar və qəlblərdə doğulan duyğular uzun müddət bu məclisin iştirakçılarını müşayiət edəcəkdi. Zalın işıqları sönürdü, amma insanların daxilində yanan mənəvi işıq daha da gurlaşırdı. Tədbirin sonunda insanın qəlbində qəribə, izahı çətin olan bir hiss qalırdı. Bu hiss qürur idi. Bu hiss minnətdarlıq idi. Bu hiss Azərbaycan sevgisi idi. Bu hiss sözə, sənətə, milli yaddaşa olan sonsuz ehtiram idi. Həmin gün Şəmkir şəhər Kimya-Biologiya Təmayüllü Liseyi sadəcə bir məktəb olmadı. Poeziyanın, milli yaddaşın ünvanına çevrildi. Azərbaycanın mənəvi sərvətlərinin yaşadıldığı bir ocağa, Səməd Vurğun ruhunun qonaq olduğu müqəddəs bir söz məbədinə çevrildi. Bu məbəddə müəllim zəhməti ilə şagird istedadı, sazla söz, elm ilə sənət, keçmişlə gələcək eyni səhnədə görüşdü. Bu məbəddə Azərbaycanın mənəvi gücü, bir millətin öz böyük şəxsiyyətlərinə sevgisi görünürdü. Bəlkə də tədbirin ən böyük uğuru elə bunda idi. Burada yalnız Səməd Vurğun xatırlanmadı, Səməd Vurğun yaşadıldı. Onun misraları şagirdlərin dilində yenidən doğuldu, idealları ziyalıların fikirlərində yenidən səsləndi, Azərbaycan sevgisi insanların ürəyində yenidən alovlandı. Və həmin gün bir daha sübut olundu ki, böyük sənətkarlar ölmürlər. Onlar zamanın sərhədlərini aşırlar. Onlar nəsilləri bir-birinə bağlayırlar. Xalqın ruhuna çevrilirlər. Müəllimlərin dərslərində, şagirdlərin qəlbində, kitabların səhifələrində, sazın səsində, xalqın yaddaşında, Azərbaycanın ruhunda yaşayırlar. Səməd Vurğun da belə sənətkarlardandır. Aradan yüz iyirmi il keçsə də, onun sözünün işığı hələ də yol göstərir. Onun misraları hələ də ürəkləri isidir, sevgisi hələ də Azərbaycanı sevməyi öyrədir. Və nə qədər ki, Azərbaycan var, nə qədər ki, bu torpaqda sözə dəyər verən insanlar yaşayır, nə qədər ki, məktəblərimizdə müəllimlər böyük şəxsiyyətləri yeni nəsillərə tanıdır, Səməd Vurğun da yaşayacaq. Dağlarımızın vüqarında, çaylarımızın nəğməsində, Şuşanın səmasında, Azərbaycan məktəblərinin sinif otaqlarında, gənclərin qəlbində, bir xalqın minnətdarlığında yaşayacaq. Çünki bəzi insanlar ömür yaşamırlar. Onlar tarix yazırlar. Bəzi şairlər şeir yazmırlar. Onlar millətin ruhunu yazırlar. Səməd Vurğun da məhz belə dahilərdəndir. Azərbaycan kimi, xalq kimi və əbədiyyət kimi...
Qalib Rəhimli.
Geri dön